De overgang, letterlijk even van vurig bezig bijtje naar vergeetachtige oude slak.
De overgang, letterlijk even van vurig bezig bijtje naar vergeetachtige oude slak.
OMG I said it!!
Eerlijk ik deed er een tijdje ook een beetje lacherig en laconiek over, nou ik neem mijn woorden terug!!
Ik ben afgelopen oktober 50 geworden en ja, dan val je in de categorie kansmakers op de verschijnselen van de overgang.
Ik vind het ook eerlijk gezegd wel dubbel want daar ik voel dat dit ook echt een overgang is van altijd voor anderen zorgen, mijzelf wegcijferen en pleasen kom ik nu in een fase waarin ik eerst voor mijzelf zorg, mijzelf op nummer 1 zet
en ik doe iets voor een ander omdat ik dit fijn vind en niet omdat ik aardig gevonden wil worden.
Ook dit is niet even van de een op de andere dag gedaan, daar gaan een hoop “ik kijk in de spiegel” momenten aan vooraf,
datgene aankijken en doorvoelen waar een wond zit en hier komt voor mij de moeilijkste: houden van mijzelf zoals ik ben.
Zelfs nu ik dit typ krijg ik weer een brok in mijn keel. Ooit was ik bij een Arts op het gebied van Chinese geneeswijze die mij deze vraag stelde, hij zei er nog bij ”dit is een moeilijke vraag dus denk maar even na over het antwoord.
Ik zei hem dat ik daar niet over na hoefde te denken want het antwoord was simpel, “nee, ik hou niet van mijzelf”
Oeps, daar zit echt een diepe wond die maar langzaam heelt. Maar eerlijk is eerlijk, ook deze wond is in de overgang van niet van mijzelf houden naar ik vind mijzelf vaak toch wel leuk, inspirerend en grappig.
Dit is voor mij de ene kant van de overgang maar dan nu de gevreesde overgang, want blijkbaar besluit je lichaam dat voortplanten niet meer nodig is vanaf een bepaalde leeftijd
(daar ben ik het natuurlijk helemaal mee eens!) maar die vruchtbare periode wandelt niet stilletjes uit mijn leven, uit mijn lichaam. Nee dat gaat gepaard met een hoop toeters en bellen.
DE adviezen, waarvan deze de belangrijkste:
- Hou je suiker spiegel stabiel
- Beweeg en sport veel vooral spieren trainen
- Eet gezond
- Zorg dat je goed slaapt
Wel, daar scoor ik 1 van de 4 punten op een check!
- Mijn suikerspiegel is nog nooit stabiel geweest, die schommelt dagelijks van 6 naar 16 met uitschieters naar 24.
- Bewegen lukt redelijk maar sporten met 2 frozen shoulders is niet fijn
- Gezond eten lukt mij goed, en ik hou van koken!
- Goed slapen is bijna niet mogelijk, met suikers boven de 10 lijkt het wel of ik net Red bull op heb en met die pijnlijke schouders is niet lang liggen niet fijn
Dus ik doe mijn best zeggen we dan maar, maar het gevolg is nog meer schommelende hormonen met alle gevolgen van dien.
Het lijkt wel of mijn hormonen dagelijks in een achtbaan zitten en van hoog naar laag racen met een vaart zo snel als Max Verstappen.
Daar waar ik vroeger een groot sociaal leven had vol gezelligheid en afspraken met vrienden en vriendinnen, beperkt mijn sociale leven zich vooral met mijzelf, Dick mijn vriend, de kinderen en mijn zusje met zwager.
Meer energie heb ik gewoon niet! En zelfs dit vind ik een hele puzzel en is soms nog te veel. Mijn energie is heel wisselend, de ene dag ben ik redelijk actief en doe ik mijn werk (mijn brood kost immer ook geld niet waar?)
en de volgende dag kan het voelen alsof ik net 2 weken een zware griep heb gehad en lig ik 2 dagen zeker wel op bed om bij te tanken.
Ik voel mij schuldig t.o.v. mijn vriendinnen omdat ik niet met ze afspreek, weinig bel en af en toe maar app.
En nee..het ligt zeker niet aan mijn lieve vriendinnen, mijn batterij loopt gewoon snel leeg en mijn hoofd loopt snel vol en over.
Dan is er ook nog iets wat je gewoon gratis erbij krijgt…Je krijgt er opeens 7 Kg als cadeau bij, en eerlijk? Dit vind ik nog het minst grote probleem, buiten het feit dat het mijn zelfvertrouwen qua uiterlijk geen goed doet.
Met kleding, make-upje en krullen in een weelderig bos gaat het nog wel. Maar met niets aan, of naar mijn idee een leuk lingerie setje…mmm even switchen die belemmerende gedachten als ik in de spiegel kijk.
En dan komt daar sneller als het geluid opeens een hoofdlijn op zetten waardoor ik amper nog kan nadenken en als we het dan toch over het geheugen hebben, ik was echt even bang dat ik dement begon te worden. Daar ik vroeger heel scherp was, geen agenda nodig had en iedereen zijn naam echt nog wist, ben ik nu blij dat ik mijn eigen naam nog weet!
Het is echt vreselijk.. heb ik de deur wel op slot gedraaid?, oh shoot, ik vergeet mijn vriendin te antwoorden via de app, in de supermarkt krijg ik soms een volledige black-out
en doe ik met moeite maar voor 1 dag boodschappen en ik zet een alarm in mijn telefoon als ik een afspraak met mijn zoon Jordy heb en laatst was ik aan het werk en zette ik gewoon mijn leesbril over mijn gewone bril!
Ik was vergeten dat ik al een bril ophad. En niet geheel onbelangrijk, heb ik wel insuline geprikt ja of nee?? (Kwestie van flauwvallen of blijven zitten zeg maar)
Mijn menstruatie is echt 2 dagen rampzaling, ik ben op die 2 dagen echt bang om naar buiten te gaan en ik durf niet te niesen omdat ik dan mijn tampon eruit nies.
Dus binnenblijven, alle lappen en tampons dichtbij en hopen dat het deze 2 dagen meevalt. En als ik geen menstruatie heb is er nog iets anders dat in de vriezer ligt, mijn libido voelt als – 40! Sjonge jonge, ik voel mij nog jong en verliefd maar dit is echt een domper. Ik voel mij falen als vrouw en vriendin.
Gelukkig heb ik de liefste vriend ter wereld die vaak zegt, ik ben zo dankbaar dat jij er bent en geniet van alles samen met jou:)
Het allerergste vind ik de somberheid, depressieve periodes en de vlakke lijn van mijn gevoelsbeleving. Ik die echt een intens gevoel voelde van dankbaarheid, liefde, blijdschap en uitstralen dat je leeft voel ik nu soms voornamelijk niets. Zelf nu ik dit typ schaam ik mij hier gewoon voor, want ik heb alles wat ik maar wensen kan. Ook ben ik soms echt bang dat die donkere periodes het ooit zullen winnen van het licht in mij en dat ik nooit meer die sprankelende, vrolijke en krachtige Sandra ga worden.
Gelukkig heb ik de leukste baan die er is! Wat dit voor mij zo bijzonder maakt, is de passie die ik ervoor voel. Het geeft me energie om schoonheidsspecialistes te begeleiden, te zien groeien en keuzes te maken die écht bij hen passen. Die voldoening, dat gevoel van verschil maken, is gelukkig iedere dag weer een bron van inspiratie en plezier.
Ik geloof en vertrouw erop dat dit voor nu soms dementerende oude slakje weer een prachtige vlinder wordt die haar vleugels gaat uitslaan!
